Państwa w epoce nowożytnej.
W epoce nowożytnej nastąpiła dalsza ewolucja ustrojowa. Niektóre państwa poszły w kierunku centralizacji władzy i monarchii absolutnej tak jak to było we Francji, Austrii, Rosji oraz Prusach. Tam gdzie pozycja monarchy była słabsza ukształtowała się natomiast monarchia konstytucyjna. Sytuacja taka wystąpiła w Wielkiej Brytanii. W osiemnastym wieku wraz z epoka oświecenia zaczęła się kształtować demokracja burżuazyjna. Powstawały pierwsze republiki takie jak Stany Zjednoczone Ameryki Północnej oraz rewolucyjna Francja, których ustroje oparto na ustawach zasadniczych, czyli konstytucjach. W szesnastym wieku ciekawy model ustroju państwa wykształcił się w zajmującej ogromne terytorium w Środkowowschodniej Europie Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Była to tak zwana demokracja szlachecka. Znacznie obniżona została pozycja króla, który był wybierany przez sejm elekcyjny spośród kandydatów z rodzin królewskich z całej Europy lub rodów szlacheckich w Polsce. Najważniejszym organem w państwie został sejm i senat.